| | | | Tarihe ilk kayıt bin 100 yılında düşmüştü. Ama dünya yapışık ikizler gerçeğini Chang ve Eng kardeşlerle öğrendi. 1811’de Siyam da, bugünkü Tayland’da doğan, Amerika’ya göçen ve orada iki kız kardeşle evlenip 22 çocukları olan, 63 yaşında, üç saat arayla ölen Chang ve Eng kardeşlerle.
Arkalarında başarılı bir hayat ama yine de hüzünlü bir öykü bırakarak bu alemden gelip geçtiler. Dünya yapışık ikizler gerçeğini unuttu. Oysa dünyanın dört bir yanında her 200 ikizden biri yapışık doğuyor. Bunların 70’i hayatta kalıyordu. Ama aileleri utancından onları saklıyor, farkedilenlere de hilkat garibesi muamelesi yapılıyordu. Tıp bilimi de ayırma ameliyatlarına cesaret edemiyordu.
|
|
|
| | 
Ameliyat teknikleri geliştikçe, doktorlar da cesaretlendi. Hatta yetişkin ve kafadan yapışık ikizleri ameliyat edecek kadar... İranlı Lale ve Ladan Bijani kardeşler, 3 gün süren ameliyatta bir uçuk saat arayla öldüler.
Ama doktorların cesareti kırılmadı. Bu cesaretin ardında ameliyat tekniklerinin gelişmesinin yanısıra ömür tüketen araştırmalar vardı. O araştırmaların ardında da bir doktor. Araştıranların bir fotoğrafını bile bulamadığı Gary Steinman adında bir doktor.
DİANE DEGERATY İLE İKİZLER MEDYANIN KARŞISINA ÇIKTI
Cerrahlar kadar, yapışık ikiz çocuklarını saklayan aileler de cesaretlenmişti. Çünkü bir İngiliz kadın 1996’da yapışık doğan ikiz torunlarını cesaretle medyanın karşısına çıkarmış, ikizlerin ayrılmalarının ve yaşamlarının bütün ayrıntılarını insanlara aktarmıştı. Diane Degeraty, Uluslararası Yapışık İkizler Derneği’ni kurmuş, aileler birer birer ortaya çıkmaya başlamış, ameliyatlar sıklaşmış, medya da bu ameliyatlara ilgi göstermişti. Çünkü izleyiciler ilgi duymuştu.
Diane Degeraty, bu ilginin insanların maraz duygularından kaynaklanmadığını savunmuştu. Hilkat garibesine ilgi göstermek çok gerilerde kalmıştı. Diane Degeraty’nin BBC’ye verdiği yanıt habercinin içini ısıtmıştı. İzleyicilerin ilgisinin nedeni masumiyetin saklı gücüydü...
| |
Kan şekerine cep telefonundan takip
